Ege’nin güneybatısında, dağların denize eğildiği sakin bir kıyıda, Selimiye son yılların en dikkat çeken duraklarından biri oldu. Şöhreti ağır ağır büyüyor, çünkü burada gürültü yok; iyi yaşamın sade ama özenli bir yorumu var. Gün batımında kıyıya vuran altın parıltı, sabahları fırından yükselen taze koku, günün ritmini nazikçe belirliyor.
Neden şimdi?
Son dönemde butik konaklamalar, küçük ama zarif marinalar ve malzemeye saygılı mutfaklar Selimiye’nin profilini parlatıyor. Buna rağmen köy kendi ritmini koruyor; kahvede tavla taşlarının sesi hâlâ öğleden sonranın en tanıdık melodisi. Bir konuğun dediği gibi: “Burada zaman ağır ağır sızar, telaş kendi kendine dağılır.”
Nerede ve nasıl gidilir?
Selimiye, Bozburun Yarımadası’nın güneydoğusunda, dağların amfi gibi açıldığı sakin bir koyda yer alıyor. En yakın büyük havalimanları Dalaman ve Bodrum; buradan kıvrımlı ama manzarası zengin bir yolculukla ulaşılıyor. Her viraj yeni bir panorama, her durak hafızaya işlenen küçük bir detay.
Atmosfer ve ritim
Gündüzleri kristal kadar şeffaf sularda yüzenler, iskelede gölgede kitap çevirenler ve kıyıda küçük çakıl toplayanlar var. Akşamları rüzgâr düşüyor, sofralara kekik, zeytinyağı ve iyi pişmiş taze balık geliyor. Gürültülü barlar değil; alçak sesli sohbetler ve kadehte ince bir çınlama eşlik ediyor.
Bodrum’la farkı
Bodrum’un enerjisi yüksek ve temposu kalabalık, Selimiye’nin nabzı daha ölçülü ve yumuşak. Orada büyük oteller ve ışıltılı gece hayatı varken, burada taş evler, begonvillere gömülü avlular ve yıldızlı geceler var. Gösteri yerine sadeliğe, hız yerine zamana yayılan zevke oynuyor.
Ne yenir?
Sahilde ahşap iskele masalarında, mevsiminde toplanmış malzemeyle hazırlanmış narin tabaklar öne çıkıyor. Kabak çiçeği dolması, keçi peynirli taze salatalar ve odun ateşinde çıtır ekmekler menülerin gözdesi. “Her şey yerel ve mevsiminde,” diyor genç şef Eylül, “misafirimiz sabırsızlığı burada kolayca unutuyor.”
Nerede kalınır?
Köy boyunca birkaç odalı taş evler, denize bakan küçük teraslar ve çiçekli avlular göze çarpıyor. Havuz yerine iskele, neon yerine gökyüzü tercih ediliyor; geceleri dalga sesleri en tatlı ninni. Kapasite sınırlı; erken rezervasyon hem seçenek hem de bütçe için akıllı bir hamle.
Yapılacaklar
- Gün doğumunda iskeleden sessiz bir dalış yapın, suyun cam gibi sakin yüzünü izleyin.
- Kısa bir patika yürüyüşü ile yüksekçe bir noktadan kızıl gün batımını yakalayın.
- Tekneyle komşu koylara çıkıp gizli koy ve mağaraları keşfedin.
- Zeytinlikler içinden sabah koşusu ya da serin bir bisiklet turu yapın.
- Akşamüstü küçük bir meyhanede ot aromalı mezeleri yavaşça tadın.
Ne zaman gitmeli?
Mayıs ve Haziran, deniz ısınırken kalabalık henüz gelmeden yakalanacak en iyi dönem. Eylül ve Ekim, deniz hâlâ sıcak, rüzgâr yumuşak ve akşamlar keyifli. Temmuz–Ağustos’ta hafta içi daha rahat, hafta sonu ölçülü bir hareketlilik olabiliyor.
Sürdürülebilirlik ve gelecek
Köyde pek çok işletme tek kullanımlık plastikten uzak duruyor ve yerel üreticiyle çalışıyor. Düşük kat sınırı ve iskele düzeni, kıyının herkese açık kalmasını sağlıyor. Bu bilinç korunursa, büyüme nitelikli olur, doğa uzun süre korunaklı kalır.
Pratik notlar
- Park alanı kısıtlı; aracı köy girişine bırakıp kısa bir yürüyüş planlayın.
- Popüler restoranlar çabuk doluyor; gün içinde arayıp rezervasyon yapın.
- Nakit taşımak iyi fikir; bazı yerlerde kart bağlantısı rüzgâra göre aksayabiliyor.
Küçük bir kapanış
Selimiye’nin cazibesi yapay şovda değil, yalın anların tatlı dolgusunda saklı. Bir sandalyeyi denize çevirip kitabın arasından başınızı kaldırdığınızda, uzak bir tekneden gelen çıtırtıyı ve zeytin dalının hafif hışırtısını duyarsınız. O an içinizden şu cümle geçebilir: “Keşke buraya daha önce gelmiş olsaydım,” ve sonra anlarsınız, bazı yerler acele etmeyene en çok şeyi veriyor.
