Araştırmalar bazen birlikte çalışmanın aslında eşitsizliği artırabileceğine dikkat çekiyor

İnsanları ortak bir iyiliğe katkıda bulunmaya teşvik etmenin şaşırtıcı bir dezavantajı olabilir: Ödüllerin daha küçük bir grup arasında yoğunlaşması ve geri kalanların dezavantajlı duruma düşmesi riski. Daha basit bir ifadeyle, Sanat ve Bilim Okulu Doğa Bilimleri Profesörü Walter H. ve Leonore C. Annenberg’den Joshua Plotkin, “eşitlik ve işbirliği sıklıkla çatışır” diyor.

Evrimsel bir biyolog ve uygulamalı matematikçi olan Plotkin, yıllarca işbirliğini araştırdı. Yayınlanan bir çalışmada DoğaO ve meslektaşları, işbirliğinin daha iyi bağlantılara sahip olanlara fayda sağlama eğiliminde olduğunu gösteren teorik bir analiz geliştirdiler. Bulgular, bilimsel makalelerin yazarlarına nasıl kredi verdiğinden iklim değişikliğiyle mücadeleye yönelik büyük ölçekli çabalara kadar her şey için anlam taşıyor.

Plotkin’e göre bu tür bilgiler, kolektif kazanımları (bireylerden ziyade bir grup tarafından elde edilen faydalar veya karlar) teşvik ettiğinden kaynak tahsisini belirleyebilen yasa yapıcılar ve diğer yetkililer için özellikle değerli olabilir. “Bir toplumun kolektif kazanımları bölmeyi seçme şekli, zenginliği yoğunlaştırarak işbirliğini tam anlamıyla güçlendirebilir” diye açıklıyor. “Dolayısıyla politika yapıcılar işbirliğinin değerini, beraberinde gelen eşitsizliğe karşı tartmalı.”

Ödüller nasıl bölünür?

Örnek olarak Plotkin, albüm telif haklarının grup tarafından paylaşılmasından, şirket kurucularının özsermayeyi bölüşmesine ve aynı arazide ayrı tarım işletmeleri yürütmeyi içeren hisse çiftçiliği düzenlemelerine kadar değişebilen ortak girişimlere işaret ediyor. Bu senaryoların her biri, insanların kaynaklarını tek bir işletmede birleştirmesini ve muhtemelen anlamlı kazanç veya faydaların nasıl paylaştırılacağına önceden karar vermesini gerektirir. Ancak bu her zaman aynı anlama gelmez: Örneğin tahsis eşit olarak bölünebilir veya katkıda bulunacak daha fazla şeyi olanlara göre ağırlıklandırılabilir.

Makalenin bulgularına göre Plotkin, “tahsis kuralının” (bu alanda işbirliğinden elde edilen ödüllerin dağıtımına ilişkin standart bir terim) insanların bir girişimde başlangıçta işbirliği yapmaya ne kadar istekli olduklarını ve nihai kazanımların ne kadar orantısız hale geleceğini şekillendirebileceğini söylüyor. Bu dinamikler birçok alanda ortaya çıkabilir.

Yazar listelerinden iklim anlaşmalarına

Bilimsel bir makaleye katkıda bulunmak bir işbirliği eylemidir ve tahsis kuralı yazar kredisinin tahsisiyle ilgilidir; yazarlar ne kadar katkıda bulunduklarına göre veya alfabetik sıraya göre listelenebilir, bu da eşit kredi dağılımı anlamına gelir. Plotkin, kredinin ilerleme için kritik önem taşıdığı rekabetçi alanlarda bunun büyük önem taşıyabileceğini açıklıyor.

Plotkin, iklim anlaşmaları kapsamında emisyonların azaltılması gibi senaryolarda tahsis kuralının gerçek anlamda küresel etkilere sahip olabileceğini söylüyor. Karbon dengeleme kredileri gibi faydalar, olası etkisi ne olursa olsun, bir ülkenin katkısıyla orantılı olarak veya tek tip olarak bölünebilir. “Faydaların uluslar arasında eşit olarak paylaştırılması, daha fazlasının anlaşmaya dahil edilmesini sağlayabilir, ancak kazanımların birkaç büyük, merkezi konumdaki oyuncuda yoğunlaşmasına neden olur” diyor.

Atılımın ardından işbirliği

Plotkin’in laboratuvarı, davranışların ve stratejilerin popülasyonlar arasındaki yayılmasını incelemek için matematiği kullanıyor. İşbirliğini analiz etmek ve bir popülasyondaki sosyal davranışın yayılmasını kavramak için ekibi, başlangıçta genlerin yayılmasını incelemek için kullanılan kavram ve hesaplamaları uyarladı. Laboratuvarı ve diğer araştırmacıların önceki çalışmaları, bencil olmanın cazip geldiği bir dünyada işbirliğini sürdürmeye odaklanmıştı. Plotkin’in ekibi ise aksine farklı bir soruyla ilgileniyordu: İşbirliği yapanların değerli bir şey ürettikten sonra faydaları nasıl bölüştüğü ve bu sonucun uzun vadeli refah ve eşitlik açısından ne anlama geldiği.

“Burada yeni olan şey, işbirliğini bitiş çizgisi olarak değil, başlangıç ​​noktası olarak ele almamızdır: Bir kez gerçekleştiğinde bu, refahın dağıtımı açısından ne anlama gelir?” Plotkin soruyor. “Bu, evrimsel dinamikleri, eşitsizlik ve kurumların tasarımı gibi ekonomi ve sosyal bilimler tarafından geleneksel olarak incelenen sorularla birleştiriyor.”

Eşitsizliğe verilen yanıtların test edilmesi

Ekibin, toplumların eşitsizliğin ortaya çıktığını fark ettikten sonra fayda paylaşımını nasıl ayarlayacağı gibi soruları analiz ederek makalenin bulgularını temel almayı planladığını söyledi. Plotkin, eşitsizliğin ortaya çıkmasına neden olan uyarlanabilir politikaların, ekibinin tespit ettiği çatışmayı ortadan kaldırma potansiyeline sahip olabileceğini düşünüyor; ancak bunu söylemek için henüz çok erken.

“Birkaç standart ve basit tahsis kuralını dikkate alarak bu sorunun yalnızca yüzeyini çizdik” diyor. “Yapılacak daha çok şey var.”