Bilim insanları, Kanada’nın karanlık kuzey ormanlarının iklime sağladığı faydanın beşte birini iptal etmeye yetecek kadar ısıyı emdiği konusunda uyarıyor

Kanada’nın kuzey ormanlarındaki yoğun yaprak dökmeyen tarlalar kış güneş ışığını o kadar çok emer ki, sonuçta ortaya çıkan yüzey ısınması, onlara tanınan iklim faydasının %6 ila %20’sini dengeleyebilir. Birleşmiş Milletler Üniversitesi Su, Çevre ve Sağlık Enstitüsü’nün (UNU-INWEH) yeni bir politika özetine göre, Kanada’nın mevcut karbon muhasebesi çerçeveleri depolanan karbonu ölçüyor ancak bu ormanların emdiği ısıyı büyük ölçüde atlıyor. Sonuç olarak şişirilmiş azaltım tahminleri ve ormanlara yapılan kamu yatırımları vaat ettikleri soğutmayı sağlayamayabilir.

“Karbon Muhasebesinden Net Soğutmaya: Kanada’nın Kuzey Ormanında Albedo-Karbon Çifte Kazanışının Sağlanması” politika özeti, Kanada’nın yeniden ağaçlandırmayı depolanan tonlarca karbon yerine sıcaklık üzerindeki net etkisine göre değerlendirmesi gerektiğini savunuyor.

UNU-INWEH direktörü Profesör Kaveh Madani, “Kanada burada çok az ülkenin sahip olduğu bir fırsata sahip” dedi.

“Ormanları kağıt üzerinde depoladıklarına değil, iklime gerçekte yaptıklarına göre doğrulayan ilk kişi olabilir. Bu, kamu parasını korur ve bu ülkenin verdiği her kredinin güvenilirliğini korur. İklim liderliği artık daha fazla ağaç dikmekle ilgili değil. Bundan onlarca yıl sonra, ektiğimiz ormanın hala üzerinde durduğu toprağı soğuttuğunu gösterebilmekle ilgili.”

Karla kaplı manzaralarda, üzerinde yetişen bitkiler kadar arazi yüzeyinin rengi de önemlidir. Açık kar, kendisine ulaşan güneş ışığının çoğunu yansıtır, ancak koyu renkli ladin örtüsü onu emer.

Karlı bir arazide yer alan yoğun, yaprak dökmeyen bir alan, yılın ayları boyunca zemini ölçülebilir şekilde daha karanlık hale getiriyor ve ağaçlar havadan karbon çekerken bile yüzeyi ısıtıyor. Bilim insanları bu yansıtmayı albedo olarak adlandırıyor ve günümüzde kullanılan çoğu karbon hesaplama çerçevesi bunu çıkarmıyor.

UNU-INWEH, Waterloo Üniversitesi ve Polytechnique Montréal’den yazarlar, yüzey ısınmasını azaltmadan veya kalıcılık riskini ayarlamadan depolanan karbonu sayan dengeleme çerçevelerinin, yeniden ağaçlandırmanın gerçek iklim değerini sistematik olarak abarttığını buldu. Tayga Ovalarından elde edilen kanıtlar, koyu ladin ormanları tarafından emilen ısının, rapor edilen karbon kazanımlarının %6 ila %20’sini karşılayabildiğini göstermektedir.

Ağaçlandırma ve yeniden ağaçlandırma Kanada’nın iklim taahhütlerinin merkezinde yer alıyor ve bu da aradaki farkı pahalı hale getiriyor. Yayın, maruziyeti çevresel olduğu kadar mali açıdan da ele alıyor. Kamu parası, daha fazla ısıyı emen ve yüksek yangının tersine çevrilme riski taşıyan ormanlara akıyor olabilir. Yazarlar, reform yapılmadığı takdirde Kanada’nın düşük bütünlüklü karbon kredisi verme riskiyle karşı karşıya kalacağı konusunda uyarıyor. Bunu bilimdeki bir boşluk değil, net sıcaklık etkisini ölçme konusundaki politika başarısızlığı olarak adlandırıyorlar.

UNU-INWEH’de soğuk bölgelerde sürdürülebilir altyapının başında bulunan Profesör Pooneh Maghoul, “Bir orman bir karbon denetimini geçebilir ve yine de yüzeyi olduğundan daha sıcak bırakabilir. Kimsenin ölçmediği kısım bu” dedi. “Ağaçların yardımcı olup olmadığını sorgulamıyoruz. Defterin eksik olduğunu ve Kuzey’de eksik girişin cevabı değiştirecek kadar büyük olduğunu söylüyoruz.”

Kuzey Kanada’daki uzun vadeli modelleme çalışmaları, orman tasarımının sonuca karar verdiğini gösteriyor. Hektar başına 600-1.400 ağaç gibi orta yoğunluklarda dikilen, %25 ila %40 yaprak döken ağaçlardan oluşan karma meşcereler, önemli miktarda karbon tutarken aynı zamanda kış güneş ışığını daha fazla yansıtır. Ayrıca daha az yoğun yanarlar.

Yoğun yaprak dökmeyen monokültürler bunun tersini yaparak toprak nemi için rekabeti yoğunlaştırıyor ve kurak yıllarda yüksek şiddetli yangınları tetikleyen sürekli yakıtı oluşturuyor. Politika özeti, kontrol edilemeyen yangının, ısınan kuzey sistemindeki karbonun dayanıklılığı üzerindeki birincil kısıtlama haline geldiğini ileri sürüyor. Kuraklığa yatkın bir ülkede yoğun ağaçlandırma, bir iklim varlığından ziyade bir yangın sorumluluğudur.

Maghoul, “Sorun kaç tane ağaç diktiğimiz değil. Önemli olan ne diktiğimiz, ne kadar sıklıkta olduğu ve alanın 30 yıl sonra hala su tutup tutamayacağı.” dedi. “Bunu yanlış anlarsanız, halkın parasını yanan bir şeye harcamış olursunuz.”

Yazarlar Kanada’yı, Albedo Cezasını düşüren ve kamu tarafından desteklenen tüm yeniden ağaçlandırmalarda orman yangınlarının kalıcılığını tarayan bir Net Soğutma Standardı oluşturmaya çağırıyor.

Ayrıca restorasyonun hidrolojik olarak yeterli stok bulunmayan arazilerle sınırlandırılmasını ve koşullar değiştikçe toprak nemini, yakıt birikimini ve yüzey yansımasını izlemek için uydu destekli bir ulusal platform inşa edilmesini öneriyorlar.