Bize flört oyununu “oynamak” için alaycı stratejilere ihtiyacımız olduğu söyleniyor, ancak bilim bunun tamamen yanlış olduğunu söylüyor. David Robson Psikolog Paul Eastwick’in kanıta dayalı bir şekilde yayından kaldırılmasından hoşlanıyor
Zaten tanıdığımız biriyle aşkı bulma olasılığımız çok daha yüksek
Evrimle Birleştirilmiş
Paul Eastwick, Cornerstone Press
Çoğumuz kaybedilen aşklar ve romantik reddedilmelerle ilgili hikayeler anlatabiliriz ve psikolog Paul Eastwick de farklı değil.
Geçtiğimiz milenyumun sonunda bir lisans öğrencisi olan Eastwick, Anna adında bir öğrenci arkadaşına aşık oldu. Uzun boyluydu ve şaşırtıcı derecede güzeldi. Aynı zamanda akıcı bir şekilde Rusça konuşabilen, hevesli bir şair olarak kampüsteki en havalı insanlardan bazılarıyla takıldı. Kendisi “hamurlu-bitişikti” (kendi terimi) ve parti yapmaktan hoşlanmazdı, onun “9”una “6”ydı. Birlikte biraz zaman geçirdiler ama sonunda başka bir yere bağlandı, Eastwick’in ise “arkadaşlık bölgesi” olduğunu söylüyor.
Eastwick’in “EvoScript” adını verdiği ilişkilere ilişkin bir görüşe göre reddedilme kaçınılmazdı. Flört havuzu, her kişinin görünüşüne, zekasına, sosyal geçmişine ve banka bakiyesine göre belirlenen, doğası gereği bir “eş değeri”ne sahip olduğu bir “pazar yeridir”. Çocuğumuz için mümkün olan en iyi ebeveyni arıyoruz, bu yüzden en yüksek değere sahip partnerle eşleşmeye çalışıyoruz. Sonuç, potansiyel ortakların katı bir hiyerarşisidir. Şu anda Kaliforniya Üniversitesi Davis’te psikoloji profesörü olan Eastwick, “Rütbenizi bulun ve olduğu yerde kalın ya da Icarus gibi kızartın” diye yazıyor.
Psikolojik literatüre dayandığı görülen bu teori, artık popüler kültürde ve internet forumlarında oldukça yaygın. Aydınlatıcı yeni kitabında, Evrimle Bağlanmak: Aşk ve bağlantı konusunda yanlışlarımız varEastwick ikna edici bir şekilde bunun tam bir saçmalık olduğunu savunuyor.
“
Potansiyel romantik partnerlerin buluşmasından sadece birkaç hafta sonra, sıcaklık manyetik çekiciliğini yitiriyor gibi görünüyor
“
Öncelikle, EvoScript’i destekleyen deneylerin çoğu, eş değerini, katılımcılardan hiç tanışmadıkları kişilerin fotoğraflarını veya videolarını değerlendirmelerini isteyerek ölçtü. Bu anlık değerlendirmelerde insanlar kimin daha çekici olduğu konusunda hemfikir olma eğiliminde; bu da insanları taşıdıkları genlere göre sıraladığımızı gösteriyor.
Ancak bu, gerçek dünyada birisiyle tanıştıktan sonra ilk izlenimlerimizin hızla kaybolabileceği gerçeğini gözden kaçırıyor. Bu tür araştırmaların yürütülmesi zaman alıcıdır, ancak Eastwick ve meslektaşları çalışmaya koyuldular ve birisinin itirazına ilişkin fikir birliğinin, insanlar onu tanır tanımaz hızla dağıldığını gösterdiler.
Başka bir deyişle, sözde eş değerimiz geçicidir. Eastwick, “Eğer senin ateşli olduğunu düşünüyorsam, başka biri benimle yalnızca yüzde 53 oranında aynı fikirdedir” diyor. Bu aramızdaki hayal gemileri için kötü haber. “Potansiyel romantik partnerlerin birbirleriyle tanışmasından sadece birkaç hafta sonra, sıcaklık manyetik çekiciliğini kaybediyor gibi görünüyor.”
Eastwick, sonuçta kimi seveceğimizi belirlemede uyumluluğun en önemli faktör olduğunu ve bunu tahmin etmenin çok zor olduğunu savunuyor. Hoşlandığımız türdeki insanlara (örneğin dışa dönük, maceracı ve heyecan verici biri) ilişkin tercihlerimizi hepimiz kolaylıkla belirtebilsek de Eastwick’in araştırması, bunların yaptığımız seçimlerde çok az fark yarattığını gösteriyor. Aslına bakılırsa, uyumlu, zeki ve başarılı biriyle de mutlu olma ihtimalimiz yüksektir; bu üç özellik birbiriyle tamamen ilgisizdir. “Sonuçta önemli olan, eski, tozlu, olmazsa olmazlar listesiyle eşleşip eşleşmediğinden ziyade, davranışlarının sizde uyandırdığı duygulardır.” Ve bunu ancak doğası gereği kaotik olan birden fazla konuşma yoluyla bilebileceğinizi yazıyor.
ABD’deki Kinsey Enstitüsü’nün genel müdürü ve kıdemli bilim insanı Justin Garcia, yeni kitabında genel olarak aynı sonuca varıyor. Samimi Hayvan. Garcia hâlâ Eastwick’in reddettiği piyasa terminolojisini kullanıyor olsa da, birinin flört etme becerisine ilişkin ilk izlenimlerin son derece yanıltıcı olduğunu kabul ediyor. “Görünüşte uyumsuz görünen ortaklıkları çabuk yargılarız, ancak kişinin toplam eş değeri sandığımızdan çok daha karmaşıktır” diye yazıyor.
Her iki kitap da yakın ilişkilerde “kendini genişletmenin” önemini vurguluyor. Garcia, “Evrensel olarak benliğin ötesinde büyümenin, yeni deneyimlerin ve yeni düşünme biçimlerinin ortaklığın çekici bir yönü olduğunu görüyoruz” diye yazıyor.
Bu tür bulguların aşkı arayan herkesin davranışları üzerinde açık sonuçları var. Çevrimiçi flört, potansiyel buluşma havuzunu genişletmiş olsa da, kiminle tanışacağımıza dair seçimlerimiz zorunlu olarak tanıştıktan sonra hızla değişecek olan yüzeysel ilk izlenimlere dayanmaktadır, dolayısıyla birçok insanın “o kişiyi” (veya en azından “birini”) bulmadan önce karşılaştığı hayal kırıklıklarının sayısı.
Uyumluluğun önemi göz önüne alındığında Eastwick, çoğu kişiye, onlarla çıkmaya devam edip etmeyeceğinize karar vermeden önce en az üç şans vermenizi önerir. “Üçüncü izleniminiz, test edilen hemen hemen her şeyden daha iyi bir tahmin aracıdır” diye savunuyor. Ve bu buluşmalar sırasında, sadece içki, akşam yemeği veya kahve içmekle yetinmek yerine, diğerinizin çeşitli bağlamlarda nasıl davrandığını (paten kayma, karaoke, çikolata tadımı) ölçmenize yardımcı olabilecek bir dizi etkinlikle yaratıcı olmaya çalışın.
Aynı zamanda, gerçek hayatta da arkadaşlık ağlarınızla ilgilenmelisiniz, çünkü aşkı bulma ihtimalimiz rastgele bir yabancıdan çok daha önceden tanıdığımız biriyle bulmamızdır. Hiçbir şey olmasa bile, sosyal bağlantının (daha iyi fiziksel ve zihinsel sağlığı da içeren) pek çok avantajından bizzat yararlanacaksınız.
Bu nedenle Eastwick randevularınızla aranızı iyi tutmanızı tavsiye ediyor, çünkü Anna ile öğrendiği gibi bunlar daha fazla platonik ilişkiye yol açabilir. Bir süre kalbi kırıldı ama ona karşı olan hisleri çok geçmeden buharlaştı. Arkadaş kaldılar ve yavaş yavaş onun arkadaş grubunu tanımaya başladı. “Genişleyen bir sosyal çevre hissi başlı başına heyecan verici ve bunun için Anna’ya teşekkür etmeliyim” diye bitiriyor. Arkadaşlık bölgesinin o kadar da kötü bir yer olmadığı ortaya çıktı.
Flört oyununu “oynamak” için bize alaycı stratejiler öğreten o kadar çok korkunç kitaptan sonra, kendimiz olarak “o kişiyi” bulma şansımız hakkında kanıta dayalı bir iyimserlik sunan iki kitabı okumak canlandırıcı. Açık fikirli birçok insanla tanışın, dürüst, saygılı ve nazik olun ve duygularınızın nasıl geliştiğini görün. Bunlar roket bilimi değil, ancak bu basit ipuçları aşk hayatınızı hızlandırabilir.
David Robson Bağlantı Yasaları: Hayatınızı değiştirecek 13 sosyal strateji kitabının yazarıdır.
İlişkiler üzerine üç harika kitap daha
Aşkı Bul: Modern aşkta nasıl gezinilir ve sizin için doğru partneri nasıl keşfedersiniz? Paul C. Brunson tarafından
21. yüzyılda romantizmi bulmak her zamankinden daha mı zor? Tinder’ın bilimsel danışmanı ideallerimizin nasıl değiştiğini açıklıyor ve aşk arayışımızda hepimizin yaptığı en büyük hataların ana hatlarını çiziyor.
Ya Hep Ya Hiç Evliliği: En iyi evlilikler nasıl yürür? Eli J. Finkel tarafından
İletişimi iyileştirme teknikleri ve kaçınılmaz hayal kırıklıklarının üstesinden gelmeye yönelik stratejiler de dahil olmak üzere, uzun vadeli bir ilişkide karşılıklı büyümenin nasıl sağlanacağına dair kanıta dayalı tavsiyelerle doludur.
Kalbinde Tek: Bekar yaşamın gücü, özgürlüğü ve yürekleri dolduran neşesi kaydeden Bella DePaolo
Toplum çiftleşmemiz için üzerimizde büyük bir baskı oluşturuyor, ancak sosyal psikolog DePaolo’nun gösterdiği gibi, giderek artan sayıda insan mutluluğu tek başına uçarken buluyor. Sevgililer günü çılgınlığına karşı efsaneleri yıkan bir panzehir.
