Dinamik kara delikler alternatif bir entropi ölçümüyle Hawking tarzı termodinamiklere uyabilir

Evrende bilinen şeyler arasında kara delikler en uç noktalar arasındadır. Çok büyük miktardaki kütleyi yoğun bir şekilde küçük bir alana sıkıştırıyorlar ve ışığın bile kaçamayacağı kadar güçlü bir yerçekimi üretiyorlar. Fizikçiler bunların özelliklerini açıklamak için Einstein’ın genel görelilik teorisi ve kuantum mekaniğindeki karmaşık denklemlere güvendiler. Ancak 1970’lerin başında Stephen Hawking ve diğer fizikçiler, ocağın bir tencere suyu kaynatması gibi sıradan şeyleri tanımlayan termodinamik yasalarıyla kara delik mekaniği arasında paralellikler buldular.