Bir günün uzunluğunun hiçbir zaman değişmediğini, tam olarak 24 saat olduğunu düşünebilirsiniz. En azından fizikçilerin yaptığı gibi günleri milisaniyelerle sayarsanız yanılıyorsunuz.
Yaklaşık 30 yıldır bilim adamları, Dünya’nın sıvı çekirdeğinin manyetik alanındaki değişikliklerle tespit edilen dönüşünün birkaç on yıl içinde hızlandığını, ardından birkaç on yıl daha yavaşladığını biliyorlardı.
Bu arada, kabuğu içeren ve 3.000 kilometre (1.860 mil) kalınlığındaki kayalık kabuk olan manto yavaşlar, ardından bunu telafi etmek için hızlanır, çünkü gezegenin açısal momentumunun sabit kalması gerekir.
Mantonun dönüş hızındaki bu değişiklik, zamanla bir günü birkaç milisaniye kısaltabilir veya uzatabilir.
Çekirdek ve mantonun açısal momentumu nasıl değiştirdiği şu ana kadar bilim adamlarının gözünden kaçtı.
Ancak yayınlanan yeni bir çalışmada DoğaAlberta Üniversitesi fizik Ph.D. Öğrenci Huifeng Zhang ve profesör Mathieu Dumberry, iç çekirdeğin (çekirdeğin tam olarak küresel olmayan katı, merkezi kısmı) dönüş hızındaki küçük değişikliklerin, manto içindeki kütle anomalileri üzerinde “yerçekimi torku” adı verilen bir etki uyguladığını ve bunun bir günün uzunluğunda hafif bir dalgalanmaya neden olduğunu gösteriyor.
Çekirdek ve manto sınırındaki başka bir tork biçimi, yerçekimsel çekişe direnen ve bir günün uzunluğundaki değişiklikleri sınırlayan, çekirdek-manto sınır torku adı verilen sürtünme ve elektromanyetik sürüklenme yaratır. Yerçekimi ve çekirdek-manto torku arasındaki dengedeki ince kaymalar, bir günün uzunluğunda gözlemlenen küçük değişikliklerin nihai sorumlusudur.
Zhang ve Dumberry, bu uzun süredir devam eden gizemi çözmenin yanı sıra, yaklaşık 10 yıllık bir zaman ölçeğinde “viskoz bir şekilde deforme olan” iç çekirdek de dahil olmak üzere Dünya’nın derinliklerine ışık tutuyor.





