Karmaşık şekilleri mi tercih ediyorsunuz? Ayrıca karmaşık melodileri de tercih edebilirsiniz

Bir şeklin birçok tarafı olduğundan karmaşık kabul edilebilir. Karmaşık bir melodi, çeşitli perdeler ve ritimler içerebilir. Zihin bunları ayrı özellikler olarak mı ele alır, yoksa farklılıklarının altında yatan ortak şeyleri fark edebilir mi?

Örneğin 2017 yılında yapılan bir araştırma PLOS Hesaplamalı Biyoloji insanların kalıpların içindeki kompakt kuralları bularak onları anlamlandırmalarını önerdi. Araştırmacılar, insanların simetri ve tekrarlama gibi altta yatan düzenlilikleri kullanarak mekansal konum dizilerini tahmin ettiklerini buldu.

Ancak yeni araştırmalar, gördüğümüz, duyduğumuz ve dokunduğumuz alakasız şeylerin karmaşıklığının altında yatan ortak kaliteyi belirlemek için bu anlayışı genişletebileceğimizi öne sürüyor. Johns Hopkins Üniversitesi’nden Tal Boger ve Chaz Firestone, karmaşıklığın çeşitli örnekleri arasındaki bağlantıları ortaya çıkarmak için tasarlanan 11 deneyde bu hipotezi araştırdılar. Bulgular şu adreste yayınlanıyor: Doğa İnsan Davranışı.

Bulguları, insanların bilgi ağırlıklı bir dünyada yön bulmasına yardımcı olabilecek olası geniş bir zihinsel kısayola işaret ediyor.

Seyahat eden bir kural

Boger ve Firestone, katılımcıların sanal para kazanmak için iki öğeden birini seçtiği bir oyun yarattı. Bazıları daha basit seçeneği seçtikleri için ödüllendirildi; diğerleri daha karmaşık olanı seçmek için. Oyunun kuralları açıklanmadı.

Çoklu öğrenme denemelerinden sonra araştırmacılar maddenin türünü değiştirdiler. Şekiller kullanılarak eğitilmiş bir oyuncu artık tek bir nota ile farklı perde ve tempolara sahip bir dizi arasında seçim yapabiliyordu. Yeni kategoriyle ilgili herhangi bir geri bildirim olmadığından katılımcılar, en çok parayı kazanmaya yönelik önceki stratejilerinin hâlâ uygulanıp uygulanmadığına karar vermek zorunda kaldı.

Oyunun her iki bölümünü de oynadıktan, şekiller ve sesler arasında geçiş yaptıktan sonra, 96 katılımcının yaklaşık %72’si öğrenilen kuralı takip etti; buna karşılık şans eseri beklenen %50’ydi.

Bağlantı aynı zamanda alışılmadık harf dizileri, matematiksel ifadeler ve renkli nokta dizileriyle yapılan diğer deneyleri de kapsayacak şekilde genişletildi. Araştırmacılar bu diğer kategorileri test ettiğinde, kural 10 olası eşleşmeden 9’unda güvenilir bir şekilde aktarıldı.

Öğrenilen kurala bağlılık, görüşten dokunmaya bile geçti. Katılımcılar kutuların içine gizlenmiş 3D baskılı ana hatları hissettiler, ardından görünür nokta desenleri arasından seçim yaptılar veya görevi ters sırada tamamladılar. Bu deneyde 99 katılımcının yaklaşık %82’si kuralı test boyunca uyguladı.

Katılımcıların daha abartılı özellikler sunan örnekleri seçip seçmediğini belirlemek için ek oyunlar tasarlandı. Ekip, kuralın daha parlak, daha büyük veya daha doygun nesnelere güvenilir bir şekilde uygulanmadığını buldu; bu da karmaşıklığın gerçek tanımlayıcı ilişki olduğunu öne sürdü.

Bu nedenle oyunlar insanları bağlantı aramaya teşvik etti. Ancak basit ve karmaşık örnekler uyumsuz şekillerde yan yana getirildiğinde, oyuncular kararlarında daha az isabetli olmaya başladı.

İnsanların görmezden gelemeyeceği şekiller

Bu açıyı keşfetmek için ekip, icat edilen iki kelimeden hangisinin az çok karmaşık olduğunu 48 katılımcıyla değerlendirdi. Daha basit dizeler iki heceden, daha karmaşık olanlar ise dört heceden oluşuyordu. Her birinin üstünde, katılımcılara açıkça göz ardı edebilecekleri söylenen bir şekil belirdi.

Basit bir kelimeye karmaşık bir şekil ve karmaşık bir kelimeye basit bir şekil eşlik ettiğinde, katılımcılar eşleştirmelerin eşleştiği zamana göre daha yavaş tepki verdiler ve daha fazla hata yaptılar.

Bu nedenle alakasız şekiller kelimelerle ilgili yargılara müdahale ediyordu. Bu, insanların kasıtlı olarak paylaşılan bir ödül kuralı aramasına gerek kalmadan bağlantının otomatik olarak çalışabileceğini gösterdi.

Duyguları aşan bir tercih

Son deney, kuralları öğrenmenin ve doğru yargılarda bulunmanın ötesine geçti ve bunun yerine aynı bağlantının öznel seçimleri etkileyip etkilemediğini sordu. Bu kez 150 katılımcı, aynı anda bir kategorideki çiftleri karşılaştırarak hangi öğeleri daha çok veya daha az güzel bulduklarını seçti. Hiçbir ödül teklif edilmedi veya doğru cevaplar belirlenmedi.

Karmaşık şekillere daha fazla ilgi duyan insanlar aynı zamanda melodilerde, nokta desenlerinde, harf dizilerinde ve matematiksel ifadelerde karmaşıklığı tercih etme eğilimindeydi. Tercihler mükemmel bir şekilde sıralanmıyordu ancak kategoriler arasında şansın öngördüğünden daha tutarlıydı.

Bulgular, bu farklı deneyimlere verdiğimiz tepkilerin ortak bir karmaşıklık duygusundan kaynaklandığını gösteriyor. Araştırmacılar şunu belirtiyor: “Bu sonuçlar, zihnin, belirli bir uyaranın yüzey özelliklerinden soyutlanmış birleşik bir karmaşıklık temsiline sahip olduğunu ve karmaşıklık temsilinin evrimsel, gelişimsel ve hesaplamalı temelleriyle ilgili sorulara kapı açtığını gösteriyor.”

Bu kapasitenin nasıl geliştiği açık bir soru olmaya devam ediyor, ancak etkisi yargıda bulunmanın ve tercihleri ​​seçmenin ötesine uzanıyor gibi görünüyor. “Çok karmaşık” kabul edilen bir fikrin neden okuduğumuz, dinlediğimiz, baktığımız veya öğrendiğimiz gibi benzer hissedebileceğine dair olası bir açıklama sunabilir.