Okyanuslarımız büyük miktarda plastiğin biriktiği çöplüklere dönüştü. Öyle ki, açık denizdeki en büyük plastik birikim bölgesi Büyük Pasifik Çöp Alanı olarak adlandırılmıştır.
Dergide yayınlanan yeni araştırmada İletişim Dünya ve ÇevreBilim adamları, onlarca yıldır süren plastik kirliliğinin bu bölgenin yakınındaki okyanusun rengini değiştirip değiştirmediğini araştırdı. Buldukları şey bize denizdeki plastik kirliliğini izlemenin yeni bir yolunu sunabilir.
Mikroplastikler, daha büyük plastik öğelerin zamanla parçalanması veya kasıtlı olarak bu mikroskobik boyutta üretilmesiyle oluşur. Her iki durumda da onları takip etmek son derece zordur. Yüzen büyük döküntüleri uzaktan tespit etmek nispeten kolay olsa da mikroplastikler bir mikrometrenin çok küçük bir kısmı kadar küçük olabilir. Standart uydu kızılötesi araçlarını kullanarak bunları geniş ölçekte ortaya çıkarmak veya tespit etmek neredeyse imkansızdır. Yani tamamen farklı bir stratejiye ihtiyaç var.
Plastik kirliliğini tespit etmenin farklı bir yolu
Bilim insanları yüzen çöpleri doğrudan tespit etmeye çalışmak yerine okyanusların rengine bakabileceklerini fark ettiler. Bunun nedeni, plankton, organik madde ve potansiyel olarak plastik parçacıklar da dahil olmak üzere suda çözünen veya askıda kalan şeylerden etkilenmesidir.

Bu fikirden yola çıkan Norveç’teki Bergen Üniversitesi’nden Shea Cheatham, Daniel Koestner ve Børge Hamre, mikroplastiklerin okyanusun rengini nasıl etkileyebileceğini belirlemek için yola çıktı. Kuzey Pasifik Okyanusu’nun doğusunda bulunan Büyük Pasifik Çöp Yaması çevresindeki bölgeyi kapsayan 20 yıllık üç ayrı uydu veri setini (2002’den 2022’ye kadar) incelediler.
Araştırma ekibi, bu bölgenin içindeki ve çevresindeki alanların zaman içinde mavi ve yeşil ışık açısından giderek daha parlak hale geldiğini buldu. Bu, aynı değişimi göstermeyen daha uzaktaki sulardan belirgin şekilde farklıydı.
Bununla birlikte, renk değişimini yalnızca uydu görüntülerinden doğrudan mikroplastiklere bağlayamadılar. Çalışma yazarları, “Askıda mikroplastik konsantrasyonundaki modellenmiş bir artışla tutarlı spektral parlaklaşmanın gözlemlenmesi, tek başına mikroplastiklerin algılanan parlaklaşmanın temel nedeni olduğunu göstermez” diye yazdı.
Okyanusun rengi neden değişiyor?
Ancak bilgisayar simülasyonları neden-sonuç ilişkisini güçlendirdi. Modelleri, suda asılı mikroplastikler mevcut olduğunda, ışığı uyduların gözlemlediğiyle tutarlı bir parlaklık modeli oluşturacak şekilde dağıttıklarını gösterdi. Bu durum, yalnızca doğal değişiklikleri içeren simülasyonların yalnızca %3’ünde meydana gelirken, mikroplastiklerin de dahil edildiği simülasyonlarda bu oran %13 oldu.
Araştırmacılar, plankton popülasyonlarındaki veya çözünmüş organik maddelerdeki doğal değişikliklerin teorik olarak benzer bir renk değişimine neden olabileceğini, ancak bunu yapmanın alışılmadık derecede ciddi ekolojik değişiklikler gerektireceğini belirtiyor.
Eğer mikroplastikler renk değişimine katkıda bulunuyorsa, araştırmacılar uydu okyanus rengi ölçümlerinin uzaydan birikimlerini değerlendirmek ve izlemek için değerli bir teşhis aracı olabileceğine inanıyorlar. “Plastiklerin artan kullanımı ve yanlış yönetimini ele almak için mikroskobik kirliliğin ölçeğine dair net kanıtlar şarttır.”
Sizin için yazarımız Paul Arnold tarafından yazılan, Gaby Clark tarafından düzenlenen ve Robert Egan tarafından gerçekleri kontrol edilen ve gözden geçirilen bu makale, insanların dikkatli çalışmasının sonucudur. Bağımsız bilim gazeteciliğini canlı tutmak için sizin gibi okuyuculara güveniyoruz. Bu raporlama sizin için önemliyse lütfen bağış yapmayı düşünün (özellikle aylık). Bir alacaksın reklamsız bir teşekkür olarak hesaplayın.






