Moleküler fosiller, Dünya’nın antik küresel ısınma olayından sonra nasıl toparlandığına dair sırları açığa çıkarıyor

Bilim insanları, Dünya’nın en aşırı antik ısınma olaylarından birinden yeni kanıtlar ortaya çıkardı ve insan kaynaklı CO2’den çok sonra iklimin nasıl toparlanabileceğini ortaya çıkardı₂ emisyonlar durur.

Yaklaşık 56 milyon yıl önce, Paleosen-Eosen Termal Maksimum (PETM) olarak bilinen bir dönemde, gezegen, sera gazlarının hızlı salınımının tetiklediği dramatik bir sıcaklık artışı yaşadı.

PETM, son 65 milyon yıldaki en yüksek küresel sıcaklıkları gördü ve yüz binlerce yıl boyunca Kuzey Kutbu’nda yüzey okyanus sıcaklıkları 20 santigrat derecenin (68 Fahrenheit) üzerine çıktı.

Southampton Üniversitesi liderliğindeki çalışma, Dünya sisteminin ısınmadan sonra nasıl istikrara kavuştuğunu daha iyi anlamak için moleküler fosilleri ve iklim modeli verilerini inceledi.

Royal Society Dorothy Hodgkin üyesi ve Okyanus ve Yer Bilimleri Okulu’nun baş araştırma görevlisi Dr. Gordon Inglis, araştırmayı yönetti. Doğa Jeolojisi.

Şöyle dedi: “Eski tortul kayalardaki moleküler fosilleri inceleyerek, karadaki (bitkiler ve topraktaki) karbonun aşındığını ve nehirler yoluyla denize taşındığını, burada çökeltilere gömüldüğünü ve karbonun bir kısmını uzun süre kilit altında tuttuğunu bulduk.

“Bu, geçmişteki sıcak iklimler sırasında, daha önce düşünülenden daha fazla karadan türetilen karbonun okyanusa aktarıldığını ve gömüldüğünü gösteriyor.”

İsviçre’deki ETH Zürih’ten çalışmanın ortak yazarı Dr. Jordan Hemingway şunları ekledi: “Bu süreç, iklimi dengeleyici bir geri bildirim olarak hareket etmiş olabilir ve atmosferdeki karbon seviyelerinin binlerce yıldan on binlerce yıla kadar kademeli olarak azaltılmasına yardımcı olabilir.”

Karbonu karadan okyanus çökeltilerine aktararak, Dünya sistemi yoğun ısınmadan daha verimli bir şekilde kurtulmuş olabilir.

Southampton Üniversitesi’nde araştırma görevlisi ve çalışmanın ortak yazarı Dr. Emily Hollingsworth şunları söyledi: “Bulgularımız mevcut küresel ısınma açısından önemli çıkarımlar taşıyor çünkü bu eski ısınma aralığı, günümüzün insan kaynaklı iklim değişikliğine potansiyel bir paralellik taşıyor. Önde gelen iklim modellerinin çoğu şu anda bu tür karbon transferi ve gömülmesini hesaba katmıyor, dolayısıyla potansiyel olarak önemli bir uzun vadeli karbon yutağını gözden kaçırıyor olabilirler.”

Çalışma aynı zamanda karasal karbonun deniz ortamlarına gömülmesinin yeterince takdir edilmeyen doğal bir süreç olduğunu da vurguluyor. Bu sürecin daha iyi anlaşılması, gezegenin hızlı karbon salınımlarına nasıl tepki vereceğine dair tahminleri iyileştirebilir.

Inglis şöyle açıkladı: “Araştırmamız milyonlarca yıl önce olanları gösterse de, benzer süreçlerin Dünya’nın insan kaynaklı karbondioksit emisyonlarından uzun vadede kurtulmasında rol oynayabileceğini öne sürüyor.”