Proton-çekirdek çarpışmalarının teorik çalışmasında, çarpışan mermiler, ilgili yörüngeleri boyunca hareket eden renk yüklerinin akışları olarak tanımlanabilir. Bu renk yükleri gluonlarla birleşir ve bunlar daha sonra son durumda gözlemlenen parçacıkları (sonunda hadronları üreten gluonlar ve kuarklar) üretir.
Bu hesaplamaları gerçekleştirmek için kullanılan geleneksel yaklaşım, gluon alanını yönlendiren denklemleri (Yang-Mills denklemleri olarak bilinir) renk kaynakları açısından çözmek olmuştur. Bu çözüm daha sonra belirli bir son durumu elde etme olasılığını hesaplamak için kullanılır. Bu yaklaşımın en önemli komplikasyonu, bu çözümlerin benzersiz olmaması gerçeğinden kaynaklanmaktadır: Yine de aynı fiziksel durumu tanımlayan sonsuz sayıda çözüm vardır (bunlar ayar dönüşümleri ile ilişkilidir). Bu karmaşıklık, sonuçta fiziksel gözlemlenebilirlere katkıda bulunmayan terimlerin hesaplanmasında çok fazla çaba harcandığı anlamına gelir.
dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada Yüksek Enerji Fiziği DergisiIPhT’de fizikçi olan François Gélis, Yang-Mills denklemlerinin çözümlerinin aslında ağaç Feynman grafiklerinin toplamları olduğu gözleminden yola çıktı. Bu benzetmeyi kullanarak, başlangıçta genliklerin saçılması için geliştirilen yöntemleri bu soruna uygulayabildi.
Bir proton-çekirdek çarpışmasında bir gluon üretmenin genliğini doğrudan hesaplamak için Britto, Cachazo, Feng ve Witten tarafından keşfedilen bir yinelemenin bir uzantısını kullandı (bu yöntem, genliklerin Feynman diyagramları olmadan yinelemeli olarak hesaplanmasını sağlar). Bu yaklaşım, (daha önce geleneksel yöntem kullanılarak elde edilen) bu sonucu, göstergenin sabitlenmesini gerektirmeyen ve Feynman diyagramlarının hesaplanmasını tamamen atlayan bir şekilde elde etmesine olanak tanıdı.
Ayrıca bu çalışma, bu süreçteki en önemli düzeltmeyi çok daha basit bir şekilde elde etmek için yüksek enerji fiziği alanında geliştirilen genelleştirilmiş üniterlik gibi diğer yöntemlerin uygulanması olasılığını da açıyor.





