Analiz, Kuzey Atlantik bahar fırtınalarının 1940’tan bu yana daha sık görüldüğünü ortaya koyuyor

Paskalya hafta sonu boyunca Kuzey Avrupa’yı kasıp kavuran Dave Fırtınası, Göteborg Üniversitesi’nin yeni araştırmalarının ortaya çıkardığı şeyin bir örneği. Kuzey Atlantik üzerinde oluşan bahar fırtınaları, 80 yıl öncesine göre daha yaygın hale geldi ve bunun nedeni iklim değişikliği.

Kuzey Yarımküre’de fırtına mevsimleri mevsimsel bir döngüyü takip eder. Fırtınalar yaz aylarında en zayıf ve en az sıklıkta, kış aylarında ise en yoğun şekilde görülür. Küresel ısınmanın bir sonucu olarak fırtına düzenleri ve rotaları değişti ve çeşitli çalışmalar, kış fırtınalarının daha sık ve daha şiddetli meydana geldiğini gösteriyor.

Daha az Arktik deniz buzu

Gothenburg Üniversitesi’nde klimatoloji araştırmacısı olan Zhi-Bo Li, “Daha fazla fırtına oluşumuna katkıda bulunabilecek faktörlerden biri de Arktik deniz buzundaki azalmadır. Açık su, denizi kaplayan bir buz tabakasının olduğu duruma göre atmosfere daha fazla ısı ve nem salabilir. Deniz buzunun küçülmesi aynı zamanda fırtınaların Arktik okyanuslarında yeni yollar izleyebileceği anlamına da gelir” diyor.

İklim araştırmalarının çoğu, iklim değişikliğinin fırtınaların yoğun olduğu ve yoğun olmadığı kış ve yaz mevsimlerini nasıl etkilediğine odaklanıyor. Ancak yeni bir çalışmada Zhi-Bo Li ve meslektaşları, Kuzey Yarımküre’deki fırtınaların 1940’lardan günümüze kadar ilkbahar ve sonbahar aylarında nasıl değiştiğini araştırmayı seçtiler.

Makale şu adreste yayınlandı: Jeofizik Araştırma Dergisi: Atmosferler.

İlkbahar ve sonbahardaki değişiklikler

Zhi-Bo Li, “Kuzey Atlantik, Kuzey Pasifik ve Arktik Okyanusu üzerindeki fırtınaların ilkbahar ve sonbaharda çok belirgin şekilde değiştiğini görebiliyoruz. Dave kadar güçlü ve kalıcı bir fırtına Nisan ayında oldukça nadirdi, ancak şimdi bunların daha sık meydana geldiğini ve daha uzun mesafeler kat ettiğini görüyoruz. Daha önce birçok bahar fırtınası Britanya Adaları üzerinde sönerdi, ancak şimdi bazen İskandinavya’ya kadar ulaşıyorlar” diyor.

Araştırmacılar, fırtınaların nasıl değiştiğine dair bir resim oluşturmak için 1940’tan 2024’e kadar olan geçmiş hava durumu verilerini kullandılar. Araştırmanın temel bulgusu bu değişimlerin mevsime ve bölgeye göre değişiklik göstermesidir.

65. paralelin kuzeyindeki Kuzey Kutbu’nda bahar fırtınaları daha güçlü hale geliyor, daha uzun sürüyor ve daha uzağa gidiyor. Kuzey Atlantik’te eskisinden daha fazla bahar fırtınası oluşuyor, Kuzey Pasifik’te ise sonbahar fırtınaları yoğunlaştı ve daha uzun sürdü.

Çalışma bir boşluğu dolduruyor

“Genel olarak konuşursak, Kuzey Yarımküre’deki fırtına manzarasında açık bir değişiklik görüyoruz. Çalışmamız, kıştan yaza geçiş sırasında fırtınaların nasıl davrandığına dair anlayışımızdaki bir boşluğu dolduruyor. Bunlar daha önce gözden kaçan önemli değişiklikler. Daha iyi hava tahminleri geliştirmek ve değişen iklime etkili adaptasyonlar planlamak istiyorsak bu çok önemli.”