Atılan pirinç kabukları toksik boyaları yakalayarak yeniden kullanılabilir bir su filtresi sunar

Pirinç, gezegende en çok yenen besindir ve onun atılan dış kabuğu, yılda yaklaşık 300 milyar pound atıkla sonuçlanmaktadır. Mali İstihbarat Birimi kimya araştırmacısı İslam İbrahim Hüseyin, yenmeyen atıkların daha temiz suyun anahtarı olabileceğini söylüyor.

Tarımsal bir yan ürün olan pirinç kabuğu, kirletici maddeleri sudan uzaklaştırmanın daha sürdürülebilir bir yolunu geliştirmek için yaptığı araştırmanın merkezinde yer alıyor. Uluslararası bir bilim insanları ekibinin parçası olarak çalışan araştırmacılar, atılan pirinç kabuğunu endüstriyel sentetik boyaları yakalayabilen sünger benzeri bir filtreye dönüştürdü. Bulguları dergide yayınlandı Sürdürülebilir Kimya ve Eczacılık.

Testlerin ilk turunda malzeme, su arıtma teknolojilerini değerlendirmek için yaygın olarak kullanılan iki endüstriyel boya olan parlak yeşil ve malakit yeşili boyaları yakaladı. Bulgular, malzemenin sudaki kirletici maddeleri uzaklaştırmak ve aynı zamanda tarımsal atıkları azaltmak için umut verici bir yaklaşım olabileceğini öne sürüyor.

Yeniden kullanım ve çevresel ödünleşimler

Malzeme yalnızca etkili değil aynı zamanda yeniden kullanılabilirdi. Araştırmacılar aynı materyali sonraki testlerde kullandılar ve herhangi bir etkinlik kaybı olmadan en az beş kez yeniden kullanılabileceğini buldular. Ekip ayrıca malzemenin yapımının çevresel maliyetini de değerlendirdi; bu, araştırmaların sıklıkla gözden kaçırdığı bir şey.

Pirinç kabuğu atıldığında, özellikle yakıldığında, havaya kirletici maddeler saldığında veya büyük miktarlarda uygunsuz şekilde bertaraf edildiğinde çevresel zorluklara neden olabilir. Araştırmacılar, aksi takdirde çöpe gidecek tarımsal bir yan ürün kullanarak, filtre oluşturmanın genel çevresel ayak izini azaltabileceklerini söylüyorlar.

Hüseyin, “Yeşil yöntemlere veya gelecekte başka bir sorun yaratmayacak dost yöntemlere ihtiyacımız var” dedi.

Kabukları biyokömüre dönüştürüyoruz

Pirinç kabuğunu dönüştürme süreci, atıkların düşük oksijenli bir ortamda ısıtılarak kirletici maddeleri tutabilen sünger benzeri malzeme olan biyokömüre dönüştürülmesiyle başlıyor. Araştırmacılar daha sonra bunu magnezyum ve alüminyumla birleştirerek kirletici maddeleri daha etkili bir şekilde yakalamak üzere tasarlanmış kompozit bir malzeme oluşturdular.

Hüseyin, “Biyokömürün yüksek bir yüzey alanı var, bu nedenle birçok kirletici maddeyi yakalayıp tutabiliyor” dedi.

Boyalar önemli bir hedef

Araştırmacılar tekstil imalatı, deri işleme, kağıt üretimi ve su ürünleri yetiştiriciliğinde kullanılan boyaların giderilmesine odaklandı. Bu boyalar toksiktir, çevrede yıllarca kalabilir ve bazılarının kanserojen olduğundan şüphelenilmektedir. Araştırma makalesi, tek başına tekstil endüstrisinin endüstriyel su kirliliğinin kabaca %17 ila %20’sini oluşturduğunu ve boya kirliliğinin, büyük tekstil endüstrilerine sahip Asya ülkelerinde önemli bir sorun olduğunu belirtiyor.

Malzeme laboratuvar testlerinde umut verici sonuçlar vermesine rağmen Hüseyin, daha büyük ölçekte kullanılmadan önce daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyor. Gelecekteki çalışmalar, malzemenin gerçek dünyadaki su örneklerinde bulunan ilave boyaları, ağır metalleri ve diğer kirleticileri giderip çıkaramayacağını inceleyecek.

Hüseyin ve işbirlikçileri, teknolojinin daha fazla gelişme ve ölçeklendirme ile bir gün dünya çapındaki toplulukların daha temiz suya erişmesine yardımcı olabileceğini umuyor.

Hüseyin, “Hayalim bu araştırmayı büyütmek ve topluma veya suya ihtiyacı olan diğer insanlara yardım etmeyi daha etkili hale getirmek” dedi.