Deneysel ilaç kanserin en sevdiği yakıtı ona karşı çeviriyor

Kanser hücrelerinin şekere karşı doymak bilmez bir iştahı vardır ve bunu hızlı büyümelerini beslemek için kullanırlar. Bu nedenle pek çok bilim insanı, kanser hücrelerinin şeker tedarikini keserek metabolizmasını engelleyen ilaçlar geliştirmeye çalışıyor.

Şimdi Austin’deki Texas Üniversitesi’ndeki araştırmacıların liderliğindeki bir ekip şunları bildirdi: Doğa Kimyasal Biyoloji tamamen farklı bir yaklaşım bulduklarını söyledi. Kanser hücrelerini aç bırakmak yerine, onları normalden daha fazla şeker tüketmeleri için kandırıyorlar. Aynı zamanda ilaç onların yedek yakıt kaynağını (yağ) bloke ediyor.

Deneysel ilaç, her iki yakıt kaynağına da aynı anda saldırarak, kanser hücrelerini o kadar fazla stres altına sokuyor ki çoğu ölüyor. Farelerde agresif bir melanom formunun tedavisinde ilacın etkinliğini gösterdiler.

UT’de moleküler biyoloji bilimleri doçenti ve eş-yazılım yazarı Xiaolu (Lulu) Lim Ang Cambronne, “Bu teknolojiyi iki başlı bir ejderha gibi düşünmeyi seviyorum” dedi. “Hücrenin bir kısmını aşırı çalıştırırken aynı anda diğer kısmını zayıflatıyoruz. Son derece güçlü görünüyor.”

ADC’lere kimyasal bir alternatif

Laboratuar deneylerinde ilacın, melanom, lösemi, meme kanseri, akciğer kanseri, karaciğer kanseri ve nöroblastoma dahil olmak üzere çeşitli insan kanser hücrelerine karşı etkili olduğu görüldü. Melanomlu farelerde kanser hücrelerinin çoğu öldü, kanserli olmayan hücreler ise çok daha az etkilendi.

Bu tür bire-iki vuruşla kansere saldıran ilaçlar tamamen yeni değil. Antikor-ilaç konjugatları (ADC’ler) adı verilen giderek büyüyen bir bileşik sınıfı, kanser hücrelerini hedeflemek için bir antikor kullanıyor ve ardından bir miktar kemoterapiyi doğrudan tümöre iletiyor. Ancak ADC’lerin birçok sınırlaması vardır.

UT’de kimya doçenti ve eş-yazılım yazarı Ken Hsu, “Antikorların üretilmesi zordur ve çok büyük oldukları için yalnızca kanser hücrelerinin yüzeyindeki proteinleri hedefleyebilirler” dedi. “Bu yeni bileşiğin ADC’lerin tamamen kimyasal karşılığı olduğunu düşünüyoruz. Üretimleri çok daha kolay. Ayrıca daha küçük oldukları için hücrelerin içindeki proteinleri bile hedefleyebiliyorlar.”

İki parçalı ilaç nasıl çalışır?

İlacın iki kısmı var. XJ-4-85 adı verilen bir molekül olan hedefleme ajanı, PFKL adı verilen bir enzim üzerinde etki ederek kanser hücrelerinde glikolizi (şekerin parçalanmasını) hızlandırır. XJ-4-85 bağlandıktan sonra, CPT2 adı verilen başka bir enzim üzerinde etkili olan bir bileşik olan yükünü serbest bırakır. CPT2 normalde hücrelerin enerji için yağ asitlerini parçalamasına yardımcı olur. Her iki hücrenin ana enerji kaynaklarını aynı anda bozarak kanserin büyümesini durdurur.

Molekülü tasarlayan Hsu Laboratuvarı’nda doktora sonrası araştırmacı olan Xiaoding Jiang, “Bu ilacın çalışma şekli tamamen beklenmedikti” dedi. “Moleküler düzeyde ne yaptığını anlamak için çok fazla araştırma yapılması gerekiyordu. Ayrıca kanser hücrelerine ne kadar seçici bir şekilde bağlandığını görünce de şaşırdık.”

Erken vaat, daha geniş potansiyel

Araştırma henüz başlangıç ​​aşamasında. Sonuçlar umut verici olsa da ilacın insanlarda çalışılabilmesi için çok daha fazla laboratuvar testine ihtiyaç var.

Araştırmacılar, bu özel ilacın ötesinde, araştırmanın aynı zamanda “elektrofil-ilaç konjugatları” veya EDC’ler olarak adlandırdıkları bu iki parçalı ilaçların tasarımına yönelik daha geniş bir yaklaşımı da gösterdiğini söylüyor. Cambronne, “Kanserin ötesinde diğer hastalıklar için de faydalı olma potansiyeline sahipler” dedi.

Ekip üyeleri, UT ve ötesinden uzmanları bir araya getirerek bu keşfi mümkün kılmak için işbirliğinin önemini vurguluyor. Hsu, “Bu proje bir köyü aldı” dedi.