İşletmelere mikroplastik riskleri konusunda hemen harekete geçme çağrısı yapıldı

UTS Business School uzmanları tarafından yayınlanan yeni bir teknik rapor, işletmelerin mikroplastiklerin oluşturduğu tehlikelere ilişkin artan bilimsel kanıtları ve tüketicilerin farkındalığını göz ardı etmeleri durumunda karşılaşacakları riskleri vurguluyor.

Teknik incelemenin yazarlarından biri ve UTS İklim Riski ve Direnç Merkezi’nde profesör olan Martina Linnenluecke, “Mikroplastikler, tedarik zincirleri boyunca ve daha geniş bir çevrede bulunan küçük plastik parçalar veya sentetik polimerlerdir. Dünyanın en uzak yerlerinde bile bulundular” dedi.

“Birincil mikroplastikler, boya, kozmetik gibi ürünlere veya el yıkama gibi temizlik ürünlerine bilinçli olarak eklenir. İkincil mikroplastikler, çöplükte parçalanan bir plastik torba gibi, plastiklerin çevrede parçalanması sonucu ortaya çıkar.”

“Mevcut tüm kanıtlar, her iki mikroplastik türünün de yaygın ve kalıcı olduğuna işaret ediyor. Bunların insan sağlığına ve küresel ekosistemlere zarar verdiğine dair kanıtlar ortaya çıkıyor.”

“Mikroplastikler: Avustralya’nın Bir Sonraki Mevzuat Değişikliğine Hazırlanmak” başlıklı teknik inceleme, küresel plastik üretiminin şu anda yılda 450 milyon tonu (496 milyon ton) aştığını ve işlerin olağan seyrinde devam etmesi durumunda neredeyse üç katına çıkarak 1,2 milyar tona (1,3 milyar ton) ulaşabileceğini gösteren kanıtları vurguluyor.

Ancak hükümetlerin mikroplastik kirliliğini giderek daha fazla düzenlemesi nedeniyle bu seviyelerin azalması muhtemeldir. Avrupa Birliği, bazı ABD eyaletleri ve Güneydoğu Asya ülkeleri halihazırda hedefli kısıtlamalar getirmiş durumda.

UTS’de Change for Good’un diğer teknik inceleme yazarı Ross Gordon, “Birçok işletme mikroplastiklerin tedarik zincirlerine ne kadar sızdığının farkında değil. Analiz ettiğimiz ve Avustralya süpermarketlerinde bulunan 33 el yıkama ürününün üçte biri ya olası mikroplastikler ya da sentetik polimerler içeriyordu” dedi.

“Tek kullanımlık plastik poşetlerin yasaklanması, hükümetlerin harekete geçmesiyle birlikte düzenleyici hamlelerin yalnızca açılış salvosu olup, toplumun kaygısını yansıtıyor.

“Endüstriyel izlemenin arkasındaki bilim ve mühendislik ilerledikçe, işletmelerin ürünlerindeki mikroplastik seviyesini takip etmesi ve ikincil mikroplastik kirliliğini kontrol etmesi beklenecek.”

Teknik rapor, işletmelerin mikroplastik maruziyetiyle ilgili riskleri proaktif bir şekilde yönetmek için şimdi gerçekleştirebilecekleri birçok eylemi vurgulamaktadır.

Artan izleme ve şeffaf raporlama, döngüsel iş modelleri, geri dönüştürülmüş içerikli ürünler ve materyallerdeki yenilikler, tüketici endişeleri karşısında güven oluşturabilir ve verimlilik yaratabilir.

Linnenluecke, “Mikroplastik ayak izleri hakkında güvenilir bir şekilde iletişim kuran ve pazarlama uygulamalarını gerçek azaltma taahhütleriyle uyumlu hale getiren işletmeler, dayanıklı marka değeri oluşturmak için daha iyi bir konuma sahip olacaklar” dedi.

“Farkındalık derinleştikçe ve açıklama beklentileri sıkılaştıkça artan itibar ve dava riskiyle karşı karşıya kalmayanlar.

Linnenluecke, “Sorun plastik de dahil olmak üzere tedarik zincirlerinin değişip değişmeyeceği değil, ne kadar hızlı değişeceği ve buna kimin öncülük edeceğidir.” dedi.