Gece gökyüzü gizem için her yer kadar iyi bir yerdir. 2002 yılında gökbilimci Scott Hyman ve meslektaşları galaksimizin merkezine yakın bir yerden, yaklaşık 77 dakika aralıklarla gelen beş gizemli radyo dalgası patlamasını tespit ettiler. Sinyaller 2003 ve 2004’te tekrar tespit edildi ancak daha sonra ortadan kayboldu. Yıllarca aramamıza rağmen geri döndüklerine dair hiçbir iz yoktu.
Ancak Hyman ve meslektaşları 2022’deki teleskop gözlemlerini incelerken radyo dalgalarının başka bir ilginç kaynağını keşfettiler. Ancak bu sefer bu sinyallerde farklı bir şeyler vardı. Alışılmadık özellikleri, onları neyin ürettiğine dair birkaç ipucu sunuyordu.
Bu gizemli radyo dalgası kaynaklarının aslında bir adı var. Bunlara uzun süreli radyo geçici dalgaları denir ve dakikalardan saatlere kadar değişen aralıklarla radyo dalgası patlamaları üretirler. Bilim adamları bunlara neyin sebep olduğundan tam olarak emin değiller; ancak olası kaynaklar arasında nötron yıldızları ve ölü yıldızların yoğun kalıntıları olan beyaz cüceler yer alıyor.
Yanıtlar aranıyor
Ekip, süpernova kalıntılarına yönelik bir araştırma kapsamında Mayıs 2022’de Güney Afrika’daki MeerKAT radyo teleskopundan alınan arşivlenmiş gözlemleri inceleyerek işe başladı. Daha sonra LPT J1555−5631 olarak adlandırılan bir kaynağın, zamanla değişen radyo sinyalleri ürettiği ortaya çıktı. 15 saatlik bir süre boyunca tespit edildiler, ancak öncesinde veya sonrasında yapılan gözlemlerde bunlara dair hiçbir iz yoktu.

Neyse ki Avustralya’daki ASKAP radyo teleskopu da gökyüzünün aynı bölgesini gözlemlemişti. O da gizemli sinyalleri yakaladı. Böylece araştırmacılar, sinyallerin nasıl davrandığına dair daha net bir resim elde etmek için her iki teleskoptan elde edilen gözlemleri birleştirdi.
Sonuçları şu adreste yayınlanıyor: Astrofizik Dergisi.
Ekip, kaynağın yaklaşık olarak her 62 dakikada bir radyo dalgası patlamaları gönderdiğini bildirdi. Her döngüde benzer güçte iki farklı darbe vardı, ancak biri diğerinden çok daha uzun sürüyordu.
Önemli bir fark daha vardı. Daha kısa darbe neredeyse tamamen dairesel olarak polarize edilmişti; bu, radyo dalgalarının uzayda ilerledikçe dönen bir düzende salındığı anlamına geliyordu. Bu arada daha uzun darbe, bazı dalgalarının tek bir yönde ileri geri salınmasıyla dairesel ve doğrusal kutuplaşmanın bir karışımını gösteriyordu.
Olası kaynak
Bu, araştırmacılara sinyallerin nereden gelebileceğine dair bir ipucu verdi. Darbelerin, yavaşça dönen bir nesnenin zıt manyetik kutuplarının yakınında üretilebileceğine inanıyorlar.
Peki bu nesne tam olarak nedir? Araştırmacılar bunun bir nötron yıldızı ya da beyaz cüce olabileceğini öne sürüyor ancak henüz kesin olarak söyleyemezler. “Hiçbir gözlem LPT J1555-5631’i kesin olarak NS veya WD olarak tanımlamasa da, darbe özellikleri LPT manyetosfer modelleri için sıkı bir stres testi görevi görüyor.”
Şimdilik bu başka bir günün gizemi.
Sizin için yazarımız Paul Arnold tarafından yazılan, Gaby Clark tarafından düzenlenen ve Robert Egan tarafından gerçekleri kontrol edilen ve gözden geçirilen bu makale, insanların dikkatli çalışmasının sonucudur. Bağımsız bilim gazeteciliğini canlı tutmak için sizin gibi okuyuculara güveniyoruz. Bu raporlama sizin için önemliyse lütfen bağış yapmayı düşünün (özellikle aylık). Bir alacaksın reklamsız bir teşekkür olarak hesaplayın.






