Demir-kükürt kümeleri, elektron taşınması, enzim katalizi ve fotosentez için gerekli olan eski protein kofaktörleridir. Bununla birlikte, oksijene karşı hassasiyetleri ve doğal kararsızlıkları, pratik uygulamalarını uzun süre engellemiştir.
Çin Bilimler Akademisi Biyofizik Enstitüsü ve Genetik ve Gelişim Biyolojisi Enstitüsü’nden araştırmacılar, ayrı demir-kükürt kümeleri içeren yoğunlaştırılmış bir organik demir-kükürt çerçevesi (OISF) tasarladılar. Bu malzeme, demir-kükürt kümelerinin elektron transfer fonksiyonunu, yoğunlaştırılmış metal-organik çerçeve (MOF) benzeri yapıların stabilitesi ile birleştirir. Çalışma dergide yayınlandı Küçük.
OISF’yi üretmek için araştırmacılar, geleneksel demir sülfit minerallerinin yoğun kafesini bozmak için tereftalik asidi organik bir bağlayıcı ligand olarak dahil eden bir hidrotermal sentez stratejisi kullandılar. Bu, ayrı demir-kükürt kümeleri içeren nano tabaka benzeri bir çerçeve ortaya çıkardı.
Araştırmacılar, X-ışını kırınım yapısal analizi, sinkrotron radyasyonu ve Mössbauer spektroskopisi dahil olmak üzere çoklu karakterizasyon teknikleri kullanarak OISF’nin ve onun (2Fe-2S) çekirdeğinin yapısını doğruladılar.
Daha ileri araştırmalar, OISF’nin, çeşitli elektron alıcılarına elektron bağışlamasına olanak tanıyan güçlü elektron transfer kapasitesine sahip olduğunu ortaya çıkardı. Redoks süreci kimyasal koşullarla ayarlanabilir.
Yapısal analiz, bu elektron transfer sürecinin, bitişik katmanlardaki farklı demir-kükürt kümeleri arasındaki S-S bağlarının dinamik oluşumunu içerdiğini gösterdi. Geleneksel demir sülfit mineralleriyle karşılaştırıldığında OISF, daha yüksek redoks aktivitesi ve iyi oksijen stabilitesi sergileyerek biyolojik sistemlerle entegrasyonu için uygun koşullar yaratır.
Bu özelliklere dayanarak araştırmacılar, bir OISF-kloroplast kompleksi (OCC) oluşturmak için OISF’yi izole edilmiş kloroplastlarla birleştirdi. Deneysel sonuçlar, tek başına kloroplastlarla karşılaştırıldığında bu karmaşık sistemin daha yüksek karbon sabitleme aktivitesine sahip olduğunu gösterdi.
Doğal demir-kükürt kümelerinin elektron transfer fonksiyonundan yola çıkan bu çalışma, stabilite ve redoks aktivitesini dengeleyen biyomimetik malzemelerin tasarımı için yeni fikirler sunmaktadır. Aynı zamanda fotosentetik karbon fiksasyonunu geliştirmek için nanozimlerin kullanılmasına yönelik deneysel ve teorik kanıtlar sağlar.





