Yeni yayınlanan bir çalışma, mikroplastiklerin çevrede nasıl yaşlanabileceği ve bunu yaparken diğer kirletici maddelere yapışıp yapışmayacağı konusundaki bilgimizi geliştiriyor. Mikroplastikler (MP’ler), uzunluğu 5 milimetreden (yaklaşık 0,2 inç) daha kısa olan küçük plastik parçalardır. Çalışmada, üç yaygın polimer kimyasaldan (polietilen, polietilen tereftalat ve polipropilen) oluşan MP’lerin yaşlanması incelendi ve bunların yaşlandıkça değişip değişmediği ve bunun yakındaki kirletici maddeleri nasıl etkilediği görüldü.
MP’lerin su ve topraktaki bakırı aktif olarak bağladığını, çevresel taşıyıcılar gibi davranarak bakırın hareketini değiştirebildiğini ve atık su tesislerinden göllere ve nehirlere boşaltıldığında toksisiteyi artırabildiğini buldular. Bakır, balıklar, amfibiler ve omurgasızlar gibi suda yaşayan canlılar için toksik olabilir; büyümelerine, hayatta kalmalarına ve üremelerine zarar verebilir.
Makale dergide görünüyor Mikroplastikler.
Makaleye göre, atık su arıtma tesisleri, plastik parçacıkların doğal sulara karışmasının ana yollarıdır. Atık su arıtımı sırasında plastik parçacıklar, özelliklerini değiştirebilecek fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemlere tabi tutulur. Ancak bu arıtma süreçlerinin MP’leri nasıl dönüştürdüğü ve bunların bakır metali gibi kirleticilerle etkileşimlerini nasıl etkilediği hala belirsizliğini koruyor.
Baylor Üniversitesi’nden bir ekip, üç MP polimerini, yoğunlaşma eğiliminde oldukları atık su tesislerinde yaşlanmayı simüle etmek için “hızlandırılmış kimyasal oksidasyon” adı verilen bir işlemle bozundurdu.
Daha sonra MP’lerin bakır gibi diğer kirletici maddelerle nasıl değiştiğini ve etkileşime girdiğini değerlendirdiler. Sonuçları, tasarlanmış su ortamlarıyla ilgili kimyasal olarak tahrik edilen oksidasyonun MP’lerin fiziksel ve kimyasal özelliklerini değiştirebileceğini doğrulamaktadır.
Deneyler, hem saf hem de oksitlenmiş MP’lerin yukarıda belirtilen üç polimerin tamamında bakıra bağlanabildiğini gösterdi. Milletvekillerinin durumu ne olursa olsun, milletvekillerinin bakırla etkileşime girebileceğini buldular.
Uyarılar
Ancak yazarlar, “çevresel koşullar altında bakır iyonları için vektör olarak MP’lerin rolünün, bu hızlandırılmış koşullar altında gözlemlenenden daha sınırlı veya değişken olabileceği ve dikkatle yorumlanması gerektiği” konusunda uyarıyorlar.
Baylor Üniversitesi’nden Yazar Christie M. Sayes şu sonuca varıyor: “Mikro ve nanoplastikler statik kirletici maddeler değildir. Üretim, işleme, yaşlanma, gıdayla temas ve sindirim geçmişleri, fiziksel özelliklerini, kimyasal yüklerini, biyoyararlanımlarını ve sonuçta potansiyel risklerini değiştirir.”





